Intuïtief schrijven – luister naar je pen

Herken je dat? Je hoofd zit vol. Gedachten blijven rondjes draaien. Of het nu zorgen zijn die je ’s nachts wakker houden, een gedachte die steeds terugkomt, drukte waardoor je een gedachte niet eens kunt afmaken, of een gevoel waar je simpelweg geen woorden voor kunt vinden.

Soms kom je er in je hoofd gewoon niet uit. Praten met iemand kan dan helpen. Maar soms ook niet. Omdat die ander nét niet de juiste vragen stelt, te snel met een goedbedoeld advies komt of vooral probeert een oplossing aan te dragen, terwijl jij eigenlijk behoefte hebt aan iemand die echt luistert en doorvraagt.

Juist dan kan schrijven helpen. Door je gedachten uit je hoofd en op papier te zetten, ontstaat er vaak wat meer afstand. Je bekijkt wat er speelt als het ware van buitenaf. Je hoeft je problemen op papier niet meteen op te lossen; alleen al het opschrijven kan ruimte geven. Schrijven kan bovendien patronen zichtbaar maken en helpen beter te herkennen wat er werkelijk bij je speelt en waar je op dat moment behoefte aan hebt.

Schrijven loopt als een rode draad door mijn leven. Als kind schreef ik stripverhalen over de avonturen die ik echt of in mijn fantasie beleefde. In mijn tienerjaren vertrouwde ik mijn verlangens en diepste gevoelens toe aan een dagboek. Tegenwoordig schrijf ik naast mijn werk als fysiotherapeute historische romans en begeleid ik anderen bij het schrijven van hun eigen verhalen en boekprojecten.

De kracht van intuïtief schrijven

Tijdens een van mijn opleidingen kwam intuïtief schrijven op mijn pad. Ik ontdekte hoe krachtig het kan zijn om te schrijven zonder vooraf te weten waar je uitkomt. Niet om mooie zinnen te maken of het juiste antwoord te vinden, maar om te ontdekken wat er onder de oppervlakte speelt.

Zo merkte ik tijdens het schrijven bijvoorbeeld dat het verdriet om mijn vader, die inmiddels tweeënhalf jaar geleden overleed, nog meer ruimte nodig had dan ik dacht. Tegelijkertijd vond een deel van dat verdriet zijn weg naar een personage in mijn roman. Niet als bewuste oplossing, maar doordat er tijdens het schrijven iets naar boven kwam wat blijkbaar nog verteld wilde worden.

Dat is voor mij precies de kracht van intuïtief schrijven. Je begint met een vraag, een zin of misschien alleen een gevoel en laat vervolgens je pen het werk doen. Je schrijft door zonder lang na te denken, zonder te schrappen en zonder je af te vragen of wat je schrijft wel logisch of mooi is. Zonder oordeel voor je tekst en jezelf.

Daardoor geef je jezelf minder gelegenheid om ieder woord te corrigeren of meteen een verklaring te zoeken. Soms schrijf je eerst iets waarvan je denkt: waar komt dit ineens vandaan? En juist daar kan iets interessants zitten. Een behoefte die je steeds opzijschuift. Een grens waar je telkens overheen gaat. Een verwachting die je jezelf oplegt. Of een gevoel dat je nog niet eerder zo duidelijk onder woorden kon brengen.

Ook binnen de fysiotherapie vind ik dat interessant. Klachten bestaan immers niet in een vacuüm. Hoe je slaapt, hoeveel spanning je ervaart, wat er thuis of op je werk speelt, hoe je naar je lichaam kijkt en wat je van jezelf verlangt, kunnen allemaal invloed hebben op hoe je je voelt en hoe je met klachten omgaat. Schrijven kan helpen om juist die bredere context beter zichtbaar te maken.

Wil je het zelf eens proberen?

Soms begint verandering niet met een oplossing, maar met even stilstaan bij wat er werkelijk speelt. En soms heb je daarvoor niet meer nodig dan vijf minuten, een pen en een leeg vel papier.